شبِ سنگر، شبِ اشک و دعا بود

چراغ سينه‌ها، نور خدا بود

فقط رنگ شهادت جلوه‌گر بود

و طوفاني زآتش بي‌اثر بود

نداي « يا علي » تا مي‌سرودند

دل هر ذره‌اي را مي‌ربودند

صفاي آينه در چشم‌هاشان

و تنها عشق مولا رهنماشان

عزيز بي‌سر و بي‌تن کجايي !

بهار آشناي من کجايي؟